Co może oznaczać sen o strusiu?

Sen o strusiu nie ma jednego, ustalonego znaczenia. Potraktuj go jako obraz do zbadania: długa szyja, szybki krok, niezwykła skala czy otoczenie mogą podsuwać różne twórcze kierunki. To Twoje własne skojarzenia decydują o tym, które z nich – jeśli w ogóle – warto rozwijać.

Zacznij od sceny, nie od symbolu

Struś może rzucać się w oczy ze względu na swój charakterystyczny wygląd: to bardzo duży nielot o długiej szyi, potężnych nogach i szerokich piórach. Potrafi szybko biegać, a skrzydeł używa do utrzymywania równowagi i sterowania. Te rzeczywiste cechy stanowią użyteczną paletę do wyobrażenia sobie sceny ze snu, ale nie zdradzają charakteru, skrywanych uczuć ani przyszłości śniącego. Smithsonian’s National Zoo, „Ostrich” (https://nationalzoo.si.edu/animals/ostrich)

Zacznij od przypomnienia sobie, co ptak robił i gdzie się pojawił. Czy kroczył przez otwartą równinę, czekał w pokoju, biegł obok Ciebie, czy wyglądał zza płotu? Był sam, czy w stadzie? Sennik może stanowić punkt wyjścia do kreatywnej interpretacji; nie jest jednak w stanie rozstrzygnąć, co dany obraz oznacza dla każdego człowieka.

Jednym ze sposobów na uszczegółowienie obrazu jest opisanie go w trzech elementach: działanie strusia, miejsce i jeden wyrazisty detal. Na przykład: „Czarno-biały struś biegnie po wykafelkowanym dworcu, szeroko rozpościerając skrzydła”. Takie zdanie daje materiał do dalszej pracy bez przekształcania go w uniwersalny szyfr.

A co, jeśli struś biegnie?

Biegnący struś może nadać scenie wrażenie dynamizmu, przestrzeni, komizmu, gracji lub sprawić, że trudno za nią nadążyć. Strusie to rzeczywiście szybcy biegacze, a skrzydła pomagają im gwałtownie zmieniać kierunek w pełnym biegu. W twórczej interpretacji możesz skupić się na samym ruchu: czy ptak pędzi w stronę widocznego celu, ostro skręca, czy krąży w miejscu? Smithsonian’s National Zoo, „Ostrich” (https://nationalzoo.si.edu/animals/ostrich)

Otoczenie zmienia całą historię. Ptak pędzący przez naturalne stepy wygląda inaczej niż ten biegnący alejką w supermarkecie. Pierwszy przypadek może zachęcać do opowieści przygodowej w plenerze; drugi może stać się komedią absurdu. To kreatywne możliwości wynikające z kontrastu sceny, a nie twierdzenia o tym, dlaczego akurat to Ci się przyśniło.

Zadaj sobie pytanie: do napisania lub narysowania czego zachęca mnie tempo tej sceny? Możesz opisać trasę ptaka, wyobrazić sobie, za czym podąża, lub wymyślić powód jego nagłego zwrotu. Jeśli struś nigdy nie dociera do celu, to otwarte zakończenie może takim pozostać, zamiast na siłę zyskiwać definitywne wyjaśnienie.

A jeśli struś jest bardzo wysoki lub niezwykle wielki?

Wzrost i proporcje strusia mogą uczynić z niego naturalny punkt centralny. Długa szyja, mała głowa, duże ciało i długie nogi tworzą sylwetkę, która może wydawać się elegancka, osobliwa lub wręcz karykaturalna. We śnie niezwykła skala może po prostu sprawić, że scena zapadnie w pamięć. W ramach twórczego ćwiczenia możesz zbadać kontrast między wielkością ptaka a jego otoczeniem: ciasnym wejściem, rozległą pustynią, zatłoczonym autobusem czy krzesłem ogrodowym. Smithsonian’s National Zoo, „Ostrich” (https://nationalzoo.si.edu/animals/ostrich)

Zwróć uwagę, czy pozostałe obiekty zachowują zwykłe wymiary, czy również zmieniają skalę. Gigantyczny struś w pokoju o normalnych rozmiarach daje pewien rodzaj żartu wizualnego; cały krajobraz, w którym wszystko jest olbrzymie, tworzy zupełnie inny wymyślony świat. Jakie szczegóły podkreśliłbyś, robiąc z tego szkic?

Postawa ptaka ma również znaczenie dla tworzonego obrazu. Wyprostowany struś może w Twojej historii wydawać się czujny lub dostojny, podczas gdy ten z opuszczoną szyją mógłby badać coś na ziemi. Opisy te są obserwacjami dotyczącymi sceny. Znaczenie, jakie zdecydujesz się im nadać – o ile w ogóle – należy do Twojej własnej, kreatywnej interpretacji.

A co, jeśli struś opuszcza głowę lub zdaje się ją chować?

Struś z nisko opuszczoną głową może przywodzić na myśl znane powiedzenie o „chowaniu głowy w piasek”. W rzeczywistości jednak strusie nie zakopują głów, by ukryć się przed niebezpieczeństwem. Opuszczają głowy, gdy doglądają gniazd, na przykład podczas obracania jaj, co może tłumaczyć, jak narodził się ten popularny mit. Smithsonian’s National Zoo, „Ostrich” (https://nationalzoo.si.edu/animals/ostrich); Cleveland Zoological Society, „Truth or Tail: Do ostriches really bury their head in the sand when scared or frightened?” (https://www.clevelandzoosociety.org/z/2020/03/11/truth-or-tail-do-ostriches-really-bury-their-head-in-the-sand-when-scared-or-frightened)

Ten utarty motyw żyje własnym życiem w opowieściach, ale nie musi dyktować Twojego odczytania snu. W wyobrażonej scenie ptak może badać norę, opiekować się jajem, nasłuchiwać z opuszczoną głową lub komicznie znikać za czymś zbyt małym, by mogło go ukryć. Która wersja najlepiej pasuje do zapamiętanej przez Ciebie akcji?

Jeśli pamiętasz tylko znikającą głowę, możesz pozostawić ten szczegół nierozstrzygnięty. Czy był to piasek, gniazdo, koc, sterta liści, czy może teatralna kurtyna? Dopowiedzenie tła może zamienić niejasny symbol w konkretną, pełną humoru scenę.

A co, jeśli struś jest częścią stada?

Liczba i rozmieszczenie ptaków mogą dać Ci więcej materiału do wyobrażenia. Smithsonian zauważa, że dzikie strusie mogą żyć samotnie lub w małych grupach. Sen może przedstawiać samotnego ptaka przemierzającego rozległy krajobraz, luźną gromadę poruszającą się razem lub chmarę ptaków wypełniającą całą przestrzeń. Zastanów się, jak wygląda kompozycja: czy Twój wzrok przyciąga jeden ptak, ruch całej grupy, czy może otwarta przestrzeń wokół nich? Smithsonian’s National Zoo, „Ostrich” (https://nationalzoo.si.edu/animals/ostrich)

Możesz potraktować ten sen jako punkt wyjścia do krótkiej sceny: jeden ptak obejmuje prowadzenie, pozostałe się zatrzymują, a coś w krajobrazie przykuwa ich uwagę. To wymyślona struktura opowiadania, a nie przepowiednia czy wyjaśnienie Twoich relacji z ludźmi. Po prostu pozwala Ci badać ten obraz we własnym tempie.

Jak przekształcić sen w osobistą, twórczą interpretację

Zamiast szukać jednej obowiązującej wykładni, wypróbuj tę prostą sekwencję. Po pierwsze, zapisz zapamiętane fakty wizualne: kolory, ruch, otoczenie, odległość i wszelkie przedmioty w pobliżu. Po drugie, wybierz szczegół, który wciąż wydaje się najbardziej wyrazisty. Po trzecie, stwórz na jego podstawie dwie lub trzy potencjalne historie, w tym jedną dosłowną lub humorystyczną. Na koniec wybierz tę wersję, którą z największą przyjemnością byś narysował, opisał lub kontynuował w formie opowiadania.

Na przykład sen o strusiu stojącym przy peronie kolejowym może stać się sceną o ptaku czekającym na pociąg, przybyszu z pobliskiego stepu lub upierzonym zawiadowcy stacji. Peron i ptak to szczegóły ilustracyjne; reszta możliwości to twórcza inwencja. Nie musisz sprawiać, by reprezentowały one konkretną emocję lub wydarzenie z Twojego życia.

Jeśli chcesz powiązać ten obraz ze swoim codziennym doświadczeniem, zrób to w formie pytania, a nie ostatecznego wyroku: „Która część tego obrazu przyciąga moją uwagę?”. Możesz odpowiedzieć, wskazując na kolor piór, tempo ptaka, niezwykłość otoczenia lub po prostu fakt, że Cię to rozbawiło. Osobiste odczytanie może pozostać lekkie i swobodne.

Refleksja końcowa

Sen o strusiu oferuje zapadający w pamięć obraz do twórczej pracy: wysokiego ptaka na silnych nogach, poruszającego się pośród krajobrazu lub w zaskakująco zwyczajnym miejscu. Jego szczegóły mogą zainspirować opowiadanie, rysunek lub kilka zabawnych interpretacji, ale nie trzeba przypisywać mu żadnego ostatecznego znaczenia. Zachowaj to odczytanie, które sprawia, że obraz staje się dla Ciebie ciekawszy, a reszcie pozwól pozostać częścią snu.

Źródła

• Smithsonian’s National Zoo and Conservation Biology Institute, „Ostrich” (https://nationalzoo.si.edu/animals/ostrich)

• Cleveland Zoological Society, „Truth or Tail: Do ostriches really bury their head in the sand when scared or frightened?” (https://www.clevelandzoosociety.org/z/2020/03/11/truth-or-tail-do-ostriches-really-bury-their-head-in-the-sand-when-scared-or-frightened)